گزارش خانه کودک یار صباشهر

 انجمن یاری کودکان در معرض خطر انجمنی غیر دولتی و غیر انتفاعی است که با هدف آموزش و حمایت از کودکان حاشیه شهرهای بزرگ فعالیتهای خود را آغاز کرده و بر این باور است که با رویکردی داوطلبانه و جذب حمایتهای مردمی و همراهی و همدلی افرادی که دغدغه های مسائل فرهنگی و آموزشی را دارند می توان کارهای ارزنده ای را پی ریزی کرد. در این راستا و پس از تلاش ها و پیگیری های مستمر اعضاء هیئت مدیره سرانجام در اسفند 1389 خانه ای بعنوان مرکز آموزش کودکان افغانی در منطقه صباشهر از توابع شهریار اجاره شد.خانه کودک یار از اول اردیبهشت 1390 و با دو روز در هفته فعال شد و فعالیتها حول موضوعات ادبیات و ریاضی و همچنین پرداختن به ارزشها و مهارتهای زندگی بود.با حمایتهای مالی و همراهی تعدادی از دوستان داوطلب این زمان به پنج روز در هفته افزایش یافت که در این بخش چند تن از معلمان افغان که ساکن منطقه قلعه حسن خان بودند نیز ما را همراهی می کردند،اما پس از چند ماه به علت دوری مسافت نتوانستند به همکاریشان با انجمن ادامه بدهند.در دیماه سال 1390 شورای مدیریت خانه کودک تصمیم گرفت به علت کوچکی و نامناسب بودن فضای آموزشی مکان دیگری را برای این امر انتخاب کند.این تغییر باعث شد تا بتوانیم تعداد کلاسها را زیاد کنیم و فضای بهتر و سالمتری را در اختیار کودکان قرار دهیم.

 

در حال حاضر در خانه کودک یار  95 کودک افغان در دو شیفت صبح و بعدظهر در 6 کلاس(اول-دوم-سوم) آموزش میبینند.علاوه بر کودکان تعداد 20 تن از مادران در بخشهای سواد آموزی و کارآفرینی آموزش میبینند.

 

آموزش کودکان شامل بخشهای:ادبیات،ریاضی،هنر،علوم،ارزشها و مهارتهای زندگی،ورزش،بهداشت و کتابخوانی است که توسط چند معلم از منطقه صباشهر و همچنین همراهی داوطلبینی از تهران به کودکان ارائه می شوند.علاوه بر بخش آموزش، کودکان از حمایتهای بهداشتی،درمانی و تفریحی نیز برخوردارند که به شرح ذیل مباشد:

 

-در اوایل سال گذشته با همکاری مرکز بهداشت شهریار و صباشهر و همچنین همراهی یکی از پزشکان عضو انجمن توانستیم معضل شپش را در خانه کودک ریشهکن نماییم.در همین بخش بهداشت و با توجه به شرایط کودکان وسایل بهداشت شخصی (مسواک،خمیر دندان،لیوان،حوله،ناخن گیر و شانه) و کفش و لباس نیز در اختیارشان قرار داده شد.

 

-کودکان در دو نوبت مورد معاینات چشم پزشکی قرار گرفتند.

 

-تمامی کودکان از نظر گفتار درمانی مورد بررسی قرار گرفتند.

 

-برای چند تن از کودکان خاص نیز خدمات درمانی و حتی جراحی انجام شد.

 

-همه کودکان از باغ وحش ارم دیدن کردند.

 

همچنین توانستیم با موافقت پیشنهاد یک مدرسه و یک شبانه روزی برای بازدید از خانه کودک تعامل و ارتباط صمیمانه تری بین کودکان ایرانی و افغانی بوجود آوریم که البته این ارتباط ها برای کمک به روند رشد اجتماعی کودکان ضروری است.کودکانی که این همه اشتیاق برای یادگیری دارند.در واقع حضور مداوم و پیگیر و گسترده کودکان و همچنین حمایتهای خانواده های افغان برای سواد آموزی فرزندانشان بسیار فراتر از انتظارمان بود و البته در کنار این شوق،محدودیتهای اجتماعی برای حضور مهاجرین در فضاهای آموزشی و همچنین مسائل مالی و فرهنگی خانواده هایشان نیز وجود دارد.

 

واقعیت این است که فقط کودکانی که کارت اقامت دارند میتوانند به مدرسه بروند که آنها هم باید پول پرداخت کنند،در نتیجه هم آن عده ایی که کارت ندارند به مدرسه نمی روند و هم آنها که پول ندارند و این امر باعث میشود تا خانواده ها نتوانند آنها را به مدرسه بفرستند .این موضوع در رابطه با دختران بخاطر مسائل فرهنگی و دنی نمود بیشتری پیدا میکند در نتیجه ما دانش آموزانی با سن 16 تا 17 سال داریم که سطح سوادشان در حد کلاس دوم یا سوم است.

 

ورای همه مشکلات و مسائلی که راه اندازی چنین مکانی برای انجمن و بخصوص گروه آموزش داشت و البته خواهد داشت،عشق و علاقه خالصانه و شفاف کودکان به یادگیری ما را بیش از پیش مصمم میکند که استوار بر جایی که قدم گذاشته ایم بایستیم و با تلاشی مضاعف و برنامه ریزی های منسجم تر به کارمان ادامه دهیم.واقعیت این است که این کودکان هستند،بدون در نظر گرفتن قومیت و ملیت، تا آینده ای بهتر برای دنیا بسازند و ما بسیار خرسندیم که سهمی در این سازندگی داریم و امیدواریم تا بتوانیم دوستان بیشتری را در این راه همراه کنیم،قطعاَ کارهایی از این دست نیاز به مشارکتهای جمعی دارد و ما صمیمانه پذیرای یاری و همفکری علاقه مندان این حوزه هستیم.

 

 

 

/ 0 نظر / 75 بازدید